Galgenberg
Gałgan, góra dawnego prawa.
700 lat temu.
W średniowieczu Tolkmicko należało do państwa zakonu krzyżackiego. Było miastem lokowanym na prawie chełmińskim, z pełnym wysokim sądownictwem. Miało prawo miecza, czyli prawo wydawania i wykonywania wyroków śmierci. Takie miasto musiało mieć stałe miejsce straceń. Zakładano je poza murami, na wyniesieniu dobrze widocznym z daleka.
Tę pamięć niesie do dziś urzędowa nazwa Piaskuli: Góra Szubieniczna. Samo wzgórze nazywa się Gałgan i pochodzi ona od niemieckiego Galgenberg (Góra Szubienicy).
Na wzgórzach o podobnej roli w innych miastach archeolodzy znajdowali szczątki straconych. W Żaganiu przy fundamencie szubienicy odkryto kilka tysięcy kości i sześć szkieletów. W Zachowicach ludzkie kości wychodziły ze zbocza podczas wybierania piasku.
Skazańców grzebano na miejscu, tuż przy szubienicy. Prawo nie pozwalało chować ich w poświęconej ziemi cmentarza, bo uchodzili za niegodnych.
Źródła:
W Złotoryi archeolodzy odkryli kilkusetletnią szubienicę, Nauka w Polsce ↗
Miejsce straceń i szubienica, Kąty Wrocławskie ↗
Wykopaliska na Galgenbergu pod Quedlinburgiem, Archäologie Online ↗
Geköpft, gerädert, gehenkt, archeologia miejsc straceń ↗
Kości powieszonych z Galgenbergu, Schwäbische ↗
W Złotoryi archeolodzy odkryli kilkusetletnią szubienicę, Nauka w Polsce ↗
Miejsce straceń i szubienica, Kąty Wrocławskie ↗
Wykopaliska na Galgenbergu pod Quedlinburgiem, Archäologie Online ↗
Geköpft, gerädert, gehenkt, archeologia miejsc straceń ↗
Kości powieszonych z Galgenbergu, Schwäbische ↗
